Categorie: Reisverslag

Op vrijdag 28 juni vertrokken we dan maar eens om 5 uur in de ochtend naar Leba. Er vertrokken 3 zeilboten op dat tijdstip. We waren toch niet de enige die vroeg wilden varen na een “verwaaidag” zoals wij dat noemen. Onderweg kwamen we weer een duikboot tegen die aan de oppervlakte voer. Ze gaan nog snel ook.

De tocht naar Leba viel eigenlijk nog iets mee. De afsluiting van 2 schietgebieden op zee, waar het Poolse leger oefent met kanonnen, werden vrij gegeven. Dit scheelde een paar uur varen. Rond 19 uur kwamen we veilig aan in Leba.

Als we aan de steiger liggen, vaart het langs de haven af en aan met piratenschepen. De Polen lijken er dol op te zijn om met zo’n schip een stukje te varen. In elke plaats komen we ze tegen. De boten in Leba hebben een discjockey aan boord. De mensen genieten van hun trip onder genot van veel drank en knoert harde muziek.

Zaterdag 29 juni blijven we in de haven. Er is harde wind voorspeld en dat komt weer uit. We gaan een kijkje nemen op de pier. Op weg daar naartoe gaat een sirene af in het dorp. Wat zal er aan de hand zijn? Even later zien we de reddingsbrigade uitvaren richting een zeilboot op zee. De boot vaart op de zeilen door de woeste golven richting de haven. De reddingsboot begeleid hem en neemt de boot in de luwte van de pier op sleeptouw. Ze hebben motorpech en kunnen daardoor niet op eigen kracht in de haven komen. Geweldig dat je op hulp kunt rekenen als het nodig is.

In eerste instantie wilden we maandag 24 juni met de boot verkassen naar Warnemuende, het toeristische voorstadje van Rostock, zoals Scheveningen van Den Haag is. Maar de windvoorspellingen zijn voor later in de week niet zo gunstig er lijkt storm te komen. We besluiten maandag de 24e al naar Kolobrzeg in Polen te vertrekken. Veel golven in de middag en nacht, maar op dinsdagmiddag 25 juni lopen we met Zloties in onze broekzak. Maar goed dat we al in Polen zijn, de windverwachtingen ( ondanks het mooie weer) worden nog harder, het zal 6 tot 7 beaufort worden met uitschieters naar 8. In Polen liggen de havens vaak aan lager wal en is het zomaar mogelijk dat je vanaf 5 bft een haven niet veilig kunt binnenlopen vanwege grondzeëen te grote deining waardoor je de grond kunt raken.

Woensdag 26 juni hebben we een rustdag. De dag na een lange tocht blijven we in principe altijd liggen.

Kolobrzeg is een toeristische stad met een druk bezocht strand, met prijzen ongeveer de helft van in Nederland. Behalve de diesel natuurlijk weer, deze is een stuk duurder dan in Nederland. We wilden alle voorraden weer aanvullen. Dieselstation in de haven zou elke dag open zijn van 8 tot 12 uur. Echter de luiken bleven dicht. Er stond wel een Pools telefoon nummer aangeplakt. Gerard bellen, maar de gast die opnam begreep Gerard niet en Gerard begreep die gast niet. De havenmeester lostte het op, en belde voor ons, waarna de uitbater van het tankstation om 12 uur even langs zou komen. Toch een moeilijke taak om te begrijpen dat Pools.

Donderdag 27 juni bleven we toch nog maar een dagje in Kolobrzeg. In de middag en avond zou er veel wind verwacht worden. We zitten soms met een dilemma; of een lange dag van 15 uur varen vanaf 5 uur in de ochtend tot in de avond, of in de middag vertrekken en de volgend midden op de ochtend de volgende haven binnenlopen. Tien jaar geleden met ons sabbatical naar Griekenland speelde dat eigenlijk niet. Nachtje doorvaren was heerlijk en als je in de ochtend de nieuwe haven binnenliep was er altijd plek. De meeste boten vertrekken immers in de ochtend. Aan de andere kant is slapen en eten koken op een stuiterende boot niet ideaal.

Na een goede nachtrust gaan de trossen weer los om 9.15 uur op vrijdag 21 juni. Vandaag weer zonnig, maar weinig wind. Optimistisch zetten we de zeilen op, maar al snel neemt het beetje wind tot 1 à 2 bft af. Toch maar de motor erbij zetten en de kegel hijsen. De kegel geeft aan andere schepen aan dat je naast de zeilen ook de motor hebt draaien en daarmee geen voorrang meer hebt op andere pleziervaart. We varen langs een windmolenpark op zee van 20 kilometer lengte. Onderweg heeft Gerard de railingdraden opnieuw gespannen en we poetsen wat. Na een rustig zonnig dagje motoren komen we in Gedser aan.
Tijdens onze wandeling kwamen we erachter dat we al eerder in dit niet bijzondere Gedser zijn geweest.

Zaterdag 22 juni verlaten we de haven van Gedser door een smalle geul. Alweer een vlakke zee.

Op het moment dat we de haven uitvaren belt Steven ons op. Hij zei: “ ik zie dat jullie de haven uitvaren en dacht ik bel nog even”. Zo leuk. Hij volgt ons via de website Vesselfinder. Fijn om elkaar even te spreken en via FaceTime kleine Benthe te zien. Terwijl ze in de box ligt, zo lief.

Omdat er echt helemaal geen wind is tuffen we op de motor naar Rostock. Wel opletten want er varen hier veel grote ferry’s en die hebben altijd voorrang. Via een kanaal van 15 km kun je het centrum van Rostock bereiken. Tijdens dat stuk belt Martine die bij moeder op bezoek is. Nog een keer contact via FaceTime, nu met moeder. Zij is blij om ons even te zien. Om 15.00 uur liggen we aan de steiger in het centrum van Rostock.

Gezellige stad Rostock. Veel mensen op de been en ook de terrasjes langs de haven zitten overvol. We blijven zondag 23 juni ook nog liggen.

Woensdag 19 juni staat ons een lange dag te wachten; op de motor door het Noord Oostzeekanaal of in de volksmond het Kielerkanaal. Mag alleen overdag gevaren worden en er moet absoluut door pleziervaart strak rechts gehouden worden. Dit alles vanwege de grote zeeschepen die je continu inhalen. Er varen 30.000 schepen per jaar door het Kieler kanaal en is hiermee een van de drukste gegraven scheepvaartroutes in de wereld. Door het Suezkanaal varen bijvoorbeeld “maar” 17.000 schepen per jaar. Schepen die gebruikmaken van het Noord Oostzeekanaal snijden een omweg af van ruim 300 nautische mijlen=ongeveer 570 km.

Na de zeesluis vonden we met moeite een ligplaats bij Yachtclub Kiel. De marina was overvol was vanwege Kieler Woche. We lagen net vast toen een enorme onweersbui losbarstte.

Donderdag 20 juni in de ochtend een paar druppels regen maar een heerlijke zeiltocht naar Bagelkop in Denemarken. Ineens geen euro’s meer maar Deense kronen. Onderweg kwamen we nog wat deelnemers aan de Kieler Woche tegen.