Zondagmorgen om half 7 is het nog niet licht. Bovendien is het fris, dus we trekken warme kleding aan. Als de zon na een poosje aan de hemel staat is het in de luwte van de buiskap heerlijk. We genieten van een prachtige zeildag. Om 16.00 uur draait de wind naar het noorden en dan hebben we hem pal tegen. De motor wordt gestart.
Er is weinig wind, maar de deining is kort van opzij waardoor het erg onrustig is. Het servies staat te rammelen in de kast doordat de boot van links naar rechts schommelt. We leggen handdoeken op de kopjes en de glazen zodat alles op z´n plaats blijft.
Maandagochtend rond 8.00 uur zien we 2 zeilboten passeren richting het zuiden. Deze boten zullen zondagochtend waarschijnlijk uit Frankrijk vertrokken zijn, toen wij uit La Coruña vertrokken. We zijn ongeveer op de helft van de Golf van Biskaje. We bakken stokbroodjes voor het ontbijt. Wat een luxe hè, ontbijten met warm stokbrood midden op zee.
Maandag is een heerlijke dag. Weinig wind maar wel volop zon. Doordat we de wind in de rug hebben is het echt genieten aan boord, dus korte broeken aan en dikke truien weer even aan de kant. Halverwege de middag zien we dolfijnen die onder de boot doorzwemmen en dan weer verdwijnen. Tegen de avond komt er nog een groepje die een poosje met ons mee zwemt. We vinden het nog steeds geweldig leuk als dat gebeurt. Als je heel lang op zee zit en alleen water om je heen ziet, is het een super leuke afwisseling als je ineens de vinnen van dolfijnen spot. Als die dolfijnen dan gezellig springend een poosje rond de boot zwemmen, worden we daar nog steeds heel vrolijk van. In de Golf van Biskaje hadden we geen dolfijnen meer verwacht. We hebben het gevoel dat we door deze groep worden uitgezwaaid.
Onze warme maaltijd bestaat uit nasi. De laatste dagen hebben we extra veel eten gekookt zodat we onze maaltijd op zee alleen maar hoeven op te warmen. Je weet nooit helemaal zeker wat voor weer het is en of het mogelijk is om te koken. Daarom nemen we het zekere voor het onzekere en zorgen we dat we een aantal mogelijkheden hebben om warm te eten. Anders wordt een lange tocht veel te zwaar.
Dinsdagochtend bereiken we de overkant en komen we langs de kust van Frankrijk. Omdat we weer telefoonbereik hebben, kunnen we een sms van Steven lezen over de weersvoorspelling in het Kanaal. Als die niet gunstig is, gaan we in Frankrijk de haven in. Maar volgens de berichten is het verantwoord om meteen door te varen naar het eiland Jersey.
Het is zwaar bewolkt en er trekt steeds mist op. Soms zelfs vrij dichte mist. De zon doet in de middag verwoede pogingen om door te breken. Dat lukt pas tegen 16.00 uur, maar dan is het weer heel aangenaam.
Als we onze derde nacht ingaan, hebben we de wind in de rug. Met alleen de genua op bereiken we met de stroom mee een snelheid van 10 knopen. Gerard vindt het helemaal geweldig als we als een speedboot richting Jersey gaan. Hij is bang dat we veel te vroeg in donker aan zullen komen. Maar het is 8.15 uur als we aan de wachtsteiger voor de haven aanleggen. Op de Kanaaleilanden kan het verschil tussen eb en vloed erg groot zijn. Hierdoor moet je soms wachten voordat je de haven in kunt varen. Het licht is op groen, er is een diepte van 2.10 meter, dus we kunnen de haven binnenvaren. We sturen een sms naar huis om te melden dat we veilig in de haven van St. Helier op Jersey liggen.
Het is miezerig weer. Gerard gaat naar bed om een paar uur te slapen.
`s Middags bezoeken we de tourist information waar we een stapel folders en krantjes meenemen. Er is veel te doen op Jersey, dus we kunnen ons wel een paar dagen vermaken als we weer verwaaid moeten liggen.
In een internet café zien we dat we waarschijnlijk pas zondag verder kunnen. Er komt veel wind door het Kanaal, natuurlijk uit de verkeerde hoek.
Het is leuk om in St. Helier te vertoeven. Er zijn erg leuke winkels in mooie winkelstraten. Je waant je echt in Engeland. Als eerste gaan we geld pinnen want met euro´s kun je hier niet terecht. Op Jersey hebben ze hun eigen Jersey ponden.
Als we donderdag weer een internet café opzoeken, denken we dat we beter maandag kunnen vertrekken. Nou, een dag langer hier blijven is geen straf, want we vermaken ons prima.
Vanmiddag is er een grote vliegshow: International Airdisplay. De straaljagers komen met oorverdovend lawaai over de haven heen, evenals de stuntvliegtuigjes.
Vrijdag zijn de weersvoorspellingen toch weer iets gewijzigd en zoals het er nu naar uitziet, vertrekken we zondag richting Guernsey.
Onze reisplanning op dit traject wordt helemaal bepaald door de wind en door de getijden.
We gaan het St. Elizabeth kasteel bezoeken. Het kasteel is te bereiken met een autobusje die bij hoog water ook kan varen. Bij laagwater is het ook mogelijk om naar het kasteel te lopen, maar zodra het water omhoog komt, staat het pad onder water. We stappen op de bus naar het noorden van het eiland waar we een wandeling maken langs de grillige kustlijn op zoek naar Devil´s Hole. Dit blijkt een meertje met een groot beeld van een duivel te zijn. Er zijn verschillende leuke markten.
Als we op de boot zijn, horen we steeds de wind gieren en s´avonds in bed liggen we te schommelen. Als we dit meemaken zijn we blij dat we veilig in de haven liggen.
Zondagochtend willen we vertrekken zodra we de haven kunnen verlaten. Dit kan pas als er 1.90 meter water boven de drempel (die voor de ingang van de haven is) staat. We gaan eerst naar het tankstation om onze dieseltank te vullen. Dit is hard nodig na onze laatste tocht van 72 uur.
Het is drie uur voor hoog water als we de zee opgaan. Als de oversteek naar Guernsey mee zit, kunnen we daar net iets na hoog water aankomen. De haven is maar een paar uur per dag, rond hoog water, toegankelijk.
We hebben een prachtige overtocht. Met de wind schuin tegen, gaan we als een speer.
Bij aankomst hebben we geluk, want we kunnen de Victoria Marina in St. Petersport direct binnenvaren. We melden naar huis dat we weer een stapje dichterbij zijn gekomen. Omdat we in deze haven internet op de boot hebben, kijken we direct naar de weersvoorspellingen. Er komt weer heel veel wind aan. Het lijkt erop dat we vrijdag 18 september verder kunnen. Voor ons is het geen enkel probleem om op een eiland als dit, verwaaid te liggen. We houden gewoon nog een poosje vakantie.