De luchthaven is na 2 uur weer opengesteld. Er blijft veel politie op de been. Aan het einde van de dag hangen overal foto´s met de persoonsgegevens van 2 vermoedelijke terroristen die bij de aanslag betrokken zijn geweest. Boten mogen ook weer uitvaren. Wij verkennen de straten van Palma. Er is veel te bekijken zoals de prachtige grote kathedraal, die vanaf zee al duidelijk zichtbaar is, en veel smalle straten met veel leuke winkeltjes. We kopen leuke dingen als hoedjes en flesjes met lokaal gebrouwen drankjes en dressings voor salades. Verder genieten we van een drankje op een terras op een mooi pleintje. Gewoon lekker vakantie vieren!
Zaterdagmiddag brengen we Sander naar het vliegveld. Zijn vakantie zit er helaas weer op. Hoewel we op de route die Sander heeft meegemaakt veel zeemijlen moesten maken, (in totaal 4 nachten op zee) hebben we ook veel leuke dingen gezien. Het is erg gezellig dat hij een stuk met ons is meegevaren, hierdoor kunnen we ervaringen delen.
Als wij weer richting de boot gaan, krijgen we van Sander een sms dat het vliegtuig vertraging heeft. Dat is lastig, want hij heeft slechts 50 minuten de tijd om in Madrid over te stappen. Als het volgende smsje komt met de mededeling dat hij is ingestapt bedenken we dat hij de overstap in Madrid net kan halen. ´s Avonds even na 21.00 uur bericht Sander dat hij in Madrid heeft moeten rennen naar zijn vliegtuig terwijl zijn naam werd omgeroepen met een `last call for boarding`. Samen met een steward is hij naar de gate gehold. Op het laatste nippertje kon hij nog mee naar Amsterdam. Helaas hebben ze zijn koffer niet kunnen overzetten op het vliegtuig naar Amsterdam. Deze werd maandagochtend netjes thuisbezorgd door een koerier.
Zondagavond 23.00 uur, het is inmiddels 2 augustus geworden, komt Steven aan (met bagage) op het vliegveld van Palma. Hij komt pas rond middernacht aan in de jachthaven, waar wij al naar hem uitkijken. We gaan die avond erg laat naar bed, want we hebben erg veel bij te kletsen.
Maandag kijken we met Steven nog wat rond in Palma en ´s middags vertrekken we om een 10 mijl verderop in een baai voor anker te gaan. Havengeld van € 85,– per nacht tikt flink aan. Ankeren kost niets. We liggen in een mooie baai. Het prachtig heldere water nodigt uit om een duik te nemen. Het is echt heerlijk om een duik te nemen vanaf de boot. Als je uit het zoute water klimt, kun je lekker even afdouchen op het achterdek, wat toch echt een luxe is. We gaan op tijd naar bed want morgen staat een vrij lange tocht op het programma en daarom willen we niet te laat vertrekken.
Na een tocht van 10 uur, waarvan we de laatste paar uur geweldig kunnen zeilen, komen we dinsdagmiddag aan op het eiland Formentera. Overal liggen schepen voor anker. Ook wij zoeken een plek om te ankeren. Met het rubber bootje gaan we naar het plaatsje. Hier is het heel toeristisch. Een paar winkeltjes en veel bedrijven waar je fietsen, scooters, quads en auto´s kunt huren. Het eiland zal ongetwijfeld de moeite waard zijn om met een vervoermiddel te verkennen, maar voor ons is het alleen een tussenstop op weg naar het vaste land van Spanje.
Woensdag verlaten we Formentera. De wind is ons gunstig gestemd want we kunnen de hele dag zeilen. ´s Avonds moeten we de motor bijzetten. Er is dan ook redelijk wat deining. De nacht verloopt rustig. Als Steven wakker is wil hij graag zwemmen, dus leggen we de boot stil. Hij neemt een verfrissende duik en als hij weer aan boord is, gaan we verder. We komen rond 10.00 uur aan in Cartagene. Op de heenweg hebben we deze plaats ook aangedaan. Het was toen erg rustig aan de prachtige kade. We zijn verbaasd als we zien dat het nu net zo rustig is als in het voorjaar. Dat geloof je toch niet. Cartagene is zo´n mooie stad! Ook deze keer beleven we veel plezier aan ons bezoek aan deze stad. We liggen net als in mei aan de kade, waar veel mensen langs lopen om boten te kijken en om foto´s te maken. Wij zijn er inmiddels aan gewend dat mensen kijken hoe we op de boot leven, maar voor Steven is dit een geheel nieuwe ervaring. Hij moet er aan wennen dat mensen steeds voor onze boot gaan staan om op de foto te gaan.
We houden de weersvoorspellingen goed in de gaten, want de Straat van Gibraltar staat binnenkort op onze route. Op de heenweg hadden we hier 5 dagen vertraging vanwege te veel wind. Je moet rekening houden met stroming en windrichting. De weersvoorspelling gaat zo´n 5 dagen vooruit. De voorspelling is dat we tot dinsdag de wind uit het oosten hebben, wat voor ons betekent dat we hem gunstig in de rug hebben. Daarna zal de wind flink aanwakkeren. Daarom plannen we dinsdag door de Straat te gaan. We reserveren in Cartagene telefonisch een ligplaats in Estepona. Daar wil Gerard een collega uitnodigen om een biertje te komen drinken aan boord. Deze collega zit elke zomer een paar maanden in deze Spaanse plaats. En we reserveren een ligplaats in de haven van Gibraltar. Op de heenweg hadden we niet gereserveerd en toen we met de boot voor de haven lagen konden we er niet in omdat er geen plaats zou zijn. Nou, dit willen we geen tweede keer laten gebeuren!
Na een verblijf van 2 dagen in Cartagene, gaan we vrijdagmiddag om 16.30 uur op weg naar Estepona. Dit is een tocht van ongeveer 36 uur. Zaterdagmiddag zien we een groep kleine walvissen (globicephala melas; Nederlandse naam Griend). Als we met de boot naar de groep varen, zwemmen ze rustig puffend rond de boot. Het zijn wel 12 walvissen die twee aan twee zwemmen. Het lijken wel paartjes, er zijn ook jongen bij. We genieten echt van deze prachtige dieren, die zich geduldig laten fotograferen.
´s Avonds draait de wind en neemt deze in kracht toe. Hierdoor klapt de boot vaak op het water, waardoor het een onrustige nacht wordt. Tegen de zonsopgang wordt het rustiger. Als we vlak bij Estepona zijn, zien we dolfijnen. Nog steeds worden we heel vrolijk en blij als onze constante speurtocht naar onze duikelvriendjes wordt beloond. Met deze start, kan onze dag niet meer stuk.
In Estepona is slecht 1 plaats beschikbaar. We liggen tussen enorm grote motorjachten. Bij het inchecken krijgen we een fles wijn als welkom. De collega van Gerard beantwoort zijn telefoon niet, dus hebben we hem niet ontmoet. Estepona is een echte toeristenplaats met veel restaurants. Na een dag hebben we het wel gezien. Dit is niet een plaats om langer te blijven.
´s Avonds komen er 2 zeiljachten binnenvaren die een plek zoeken aan de wachtsteiger. Ze worden echter weggestuurd door de beveiliging omdat de haven vol is. Dit terwijl er veel lege plaatsten zijn in de haven. Deze plaatsten kunnen niet verhuurd worden, omdat ze eigendom zijn van booteigenaren die op dat moment aan het varen zijn. De Spaanse havens zijn veelal aangelegd met Europese steun onder voorwaarden dat een bepaald percentage van de ligplaatsen voor bezoekers beschikbaar is. In deze haven worden ligplaatsen verkocht voor bedragen tussen de 80.000 en 140.000 euro. Wij kunnen ons niet voorstellen dat mensen weggestuurd worden uit de haven als er zo veel lege plaatsen zijn, maar in Spanje gebeurt het. Ook aan de wachtsteiger mogen de boten niet blijven liggen, omdat dit geen echte ligplaatsen zijn. Hier oefent de politie controle op uit. Wij zijn blij met ons plaatsje.
Maandag gaan we weer verder. Het is vandaag niet zo warm als we de zee opgaan. We trekken een shirtje aan. Het is lang geleden dat dat noodzakelijk was. Het is wat bewolkt en we vragen ons af of er ander weer op komt is. Als we voor Gibraltar zijn, zien we dolfijnen springen. Zij zijn niet de enigen die uit het water springen, want we zien ook vliegende vissen uit het water springen. Waarschijnlijk zijn de dolfijnen op jacht zijn naar voedsel en springen de vissen in doodsangst uit het water.
Omdat we een plaats gereserveerd hebben in Gibraltar, hoeven we ons slechts via de marifoon te melden en we krijgen toestemming om de haven binnen te varen naar de plaats die voor ons bestemd is. De havenmeester staat ons op te wachten om te helpen met aanleggen.
We lunchen met lekkere hapjes zoals stokbrood met tatziki en eiersalade. Daarna gaan we Gibraltar bekijken. We nemen de taxi om de berg op te gaan, waar we eerst het monument: de Pilaren van Hercules bezoeken. Bij de tweede stop kunnen we een grot bezoeken. In de grot worden concerten en diners georganiseerd. Er staan veel tafels prachtig gedekt voor een diner vanavond, waar de heer Ferguson, trainer van Manchester United, aanwezig zal zijn. Het ziet er prachtig uit, de mooi versierde tafels en de prachtige verlichting langs de muren van de druipgrot. De trappen naar de diepte van de grot verbeelden de weg naar de onderwereld.
Als we weer verder gaan, komen we op bezoek bij de apen van Gibraltar. We genieten van de leuke beesten met hun grappige capriolen. Het levert leuke foto’s op.
Als laatste komen we bij een grot, waar gangen gegraven zijn door het leger. In de gangen zijn gaten naar buiten waardoor met kanonnen op de vijand geschoten kon worden. Het zijn indrukwekkend lange gangen, die jaren geleden gemaakt zijn. (volgens de taxi chauffeur is er 50 km gang, dit is meer dan het aantal km straten in heel Gibraltar) Langs de muren in de grot zijn ronde ringen bevestigd. Deze ringen werden gebruikt om zware materialen de helling op te trekken. Deze ringen zijn ook te vinden langs de weg die van beneden naar boven op de berg loopt.
Als we terug rijden naar beneden vertelt de taxi chauffeur Daniël, dat de apen op de berg vaak tot overlast zijn voor de mensen die nog op de berg wonen. De apen komen bij de huizen om eten te zoeken. De mensen moeten hun vuilcontainers in gazen hokken zetten. Een andere handicap voor de bewoners op de berg is het één richting verkeer dat is ingesteld op de berg van Gibraltar. Dat was noodzakelijk i.v.m. de vele toeristen die een bezoek brengen aan de top van de berg. De bewoners moeten achter de toeristen aanrijden om bij hun huis te komen. Hierdoor wordt hun woonplezier zeker niet vergroot.
Gibraltar is een klein land waar veel nationaliteiten samenkomen. Eenderde van de oppervlakte van het land is bewoond door Joden, Moslims, Spanjaarden, Portugezen, Maltezers en Engelsen. De apen bewonen de rest van Gibraltar.
Na een toer van ongeveer 2 uur zijn we weer beneden en gaan we winkelen. We sluiten onze dag af met een etentje in een gezellig restaurant. Als we na het super gezellige etentje richting de haven lopen, voelen we ons echt happy over vandaag. We hebben een hele leuke middag gehad waarbij we veel te weten zijn gekomen over dit staatje met z´n 30.000 inwoners. Het bezoek aan Gibraltar is zeker de moeite waard. Hiermee beleven we het zoveelste hoogtepunt van onze reis.