De weersvoorspellingen voor de Straat van Gibraltar blijven lang ongunstig voor ons. Ook in El Puerto de Santa Maria meten we regelmatig windkracht 7 bft. Daarom blijven we in deze haven liggen. Zaterdag bekijken we het plaatsje en bezoeken een Bodega, waar we na de rondleiding 5 soorten sherry proeven: Fino, Amontillado, Oloroso, Cream en Pedro Ximénez. Dit voor de kenners onder ons. We kopen wat flessen, en o.a. een plastic (azijn) fles gevuld met Amontillado.
Zondag willen we met de Ferry de baai oversteken naar Cadiz, maar ook de Ferry blijft aan de kade vanwege de harde wind. Dan nemen we de trein naar Cadiz, want El Puerto de Santa Maria hebben we wel gezien. Cadiz is een grote stad waar veel toeristen op de been zijn. Er liggen 3 grote cruiseschepen in de haven. Cadiz is een mooie stad.
We lunchen op het terras van een grappig restaurant. De bestellijst met allerlei kleine gerechten ligt op tafel. Als je je maaltijd hebt samengesteld kun je de lijst invullen en inleveren. Als de gerechten klaar zijn, wordt je naam afgeroepen en kun je het blad met heerlijke tapas ophalen. Wij zijn erg enthousiast over dit restaurant en over het concept.
De stormwaarschuwing voor Gibraltar is er nog steeds en in de haven merken we ook nog steeds dat het hard waait. Voor Jaap en Carolina is het heel jammer dat zij niet tot Gibraltar zullen komen, maar in overleg besluiten we, dat we in El Puerto de Santa Maria blijven liggen tot dinsdag of woensdag. Jaap en Carolina zullen dinsdagmorgen op de trein stappen naar Malaga waar woensdag aan het einde van de ochtend hun vliegtuig naar Nederland vertrekt. Ze nemen voor 1 nacht een hotel.
Als het besluit genomen is, weten we waar we aan toezijn en geeft dat rust. We hebben nog 1 dag met Jaap en Carolina; we gaan met de trein naar Sevilla.
Dinsdag 5 mei brengen we Jaap en Carolina naar de trein. We hebben het heel erg gezellig gehad met hen.
Woensdag gaat de Alfa Dim na 5 dagen rust weer los met bestemming Barbate. Om op zee te komen moeten we eerst een stukje kanaal varen en daar waait het al stevig, dus uit voorzorg maar vast een pilletje nemen. Op zee staat een wind van 5 bft. welke wat afneemt naar 4 bft. Vanaf 13.00 uur trekt de wind aan van 5 naar 6 en uiteindelijk naar 7 bft. Dan hebben we de wind pal voor de boeg en de golven beuken tegen de boot, terwijl ze regelmatig over het dek slaan.
We zoeken beschutting achter/onder de buiskap, maar worden beiden drijfnat. Gelukkig is het niet koud. Omdat er veel tonijn visnetten uitstaan in het gebied voor de haven, moeten we een heel stuk omvaren. Om 18.00 uur komen we aan in Barbate. Het was een mooie, maar vermoeiende tocht. We koken eten en gaan niet lang daarna naar bed.
Donderdag kijken we rond in de badplaats Barbate. Op het strand rijden traktoren die bergen zand aan het verspreiden zijn en het vervolgens platrijden. Het strand gaat er prachtig uitzien voor het nieuwe zomerseizoen. Omdat er een wasmachine en een wasdroger aanwezig is in de haven, doen we de was maar weer. Je weet nooit hoe lang het duurt voordat zich weer een gelegenheid voordoet. Nu zijn al onze kleren en alle handdoeken weer schoon en schone dekbedhoezen en lakens liggen gereed voor onze volgende gasten.
In de haven liggen 2 Nederlandse boten met gepensioneerde mensen aan boord. 1 stel is net als wij op weg naar Griekenland, alleen zij zijn van plan er jaren over te doen. Het andere stel woont het hele jaar op de boot en liggen in de wintermaanden in Lagos. Leuk om met deze mensen een praatje te maken.
Volgens de voorspellingen kunnen we vrijdag door de Straat van Gibraltar te gaan. Er nog steeds een oosten wind zijn maar dan met een sterkte van 3 tot 4 bft. Om 11.45uur verlaten we Barbate en zetten we koers richting Gibraltar.
Echter het eerste stuk is de wind 5-6 bft. welke flinke golven geeft Er komt bewolking opzetten en het is fris, dus een warme jas is geen overbodige luxe. Ook vanwege het water dat overkomt. Op de Navtex verschijnt een bericht dat er een passagier overboord is geslagen van een Ferry. Alle schepen worden opgeroepen uit te kijken en de reddingsvaartuigen niet in de weg te varen.
Om 15.00 uur trekt de bewolking weg en gaat de zon weer volop schijnen. De wind valt helemaal weg. We verbazen ons erover dat we zo dicht langs Marokko varen als we Gibraltar naderen. Om 17.00 uur zijn we bij de haven en we vragen via de marifoon om een ligplaats. Helaas kunnen we de haven niet in omdat er geen plaats is. Er is wellicht de volgende ochtend wel plek, dan zullen we voor deze nacht een ankerplaats moeten zoeken.
Maar het is nog heel mooi weer en we besluiten om door te varen naar de volgende havenplaats, Puerto Sotogrande, ongeveer 12 mijl verderop. Puerto Sotogrande is een kleine plaats met een kleine haven. We zullen hier alleen overnachten en morgen weer verder gaan. Alle benodigde formulieren moeten weer worden ingevuld, we moeten zelfs een vaarbewijs laten zien, dat is de eerste keer deze reis. Nou ja, dan hebben we dat tenminste niet voor niets meegenomen. Voor de stroom krijgt Gerard een losse stekker die hij maar aan een eigen snoer moet maken. Daar heeft hij geen zin in, dan doen we het maar zonder walstroom. Hij wil vooraf het havengeld betalen. Dit is een tip die we uit de pilot hebben gehaald, zo voorkom je onaangename verrassingen.
De rekening wordt opgemaakt. Op de tarievenlijst staat een bedrag van 40 euro per nacht. Helaas krijgen wij een rekening van 80 euro onder onze neus. Welkom in de Middellandse Zee!!! Nu hebben wij geen zin om dit bedrag te betalen, alleen om een aantal uren onze lijnen aan een steiger vast te leggen in een dorp waar verder niets te beleven is. Dus we vertrekken, jammer van al het papierwerk.
We gaan de nacht doorvaren. Het is nog prachtig weer, alleen geen zuchtje wind, dus motoren. We hebben voldoende voorraden om een maaltijd te verzorgen.
Gerard blijft de nacht aan dek en ziet wel 4x een groep dolfijnen rond de boot, genieten dus.
Om 7.00 uur wisselen we de wacht en ook Betty heeft geluk, 2x een grote groep dolfijnen in de vroege ochtend. Jammer voor Jaap en Carolina dat ze er niet bij zijn, helaas hebben we geen dolfijnen gezien toen zij aan boord waren.
Om 13.15 uur komen we aan in de mooie, grote haven van Almerimar. We houden ons hart vast voor de prijzen van deze haven en nemen ons voor dat we voor anker gaan als het te gek is. Als Gerard terugkomt van het havenkantoor is hij erg enthousiast. Nu weet hij zeker dat ze hem gisteren in de vorige haven wilden oplichten. Deze haven, waar alles aanwezig is en waar we zelfs hulp kregen bij het aanleggen aan de meldsteiger, kost slechts 13,00 euro per nacht. (Gerard denkt omdat er zoveel appartementen te koop staan willen ze de haven vol hebben om een goede indruk te geven aan aspirant kopers. En om leegstand van restaurantjes en winkels te voorkomen zal er bedrijvigheid moeten zijn)
Ook bij het aanleggen op onze toegewezen plaats krijgen we hulp bij het aanleggen. Gelukkig maar, want dit is de eerste keer dat we vastliggen met een lazyline. Gerard pakt meteen in een vishaak die vastzit in de lazy-lijn. Zoutwater ontsmet er is dus niets meer aan de hand dan een gevoelige plek op de vinger.
Een lazy-lijn is een lange lijn die aan een beton blok in het water vast zit. Je ligt met je boeg of achtersteven tegen de steiger en de andere zijde met de lazy-lijn aan het betonblok. Deze lazy-lijn zit met een hulplijntje aan de steiger vast. Met dit hulplijntje kun je de lijn bovenwater trekken. Je trekt de lijn strak en bevestigt hem aan de achterkant van de boot zodat de boot niet meer tegen de steiger kan komen. Deze manier van aanleggen wordt veel gebruikt in het middellandsezee gebied.
Rondom de haven van Almerimar zijn veel luxe appartementen gebouwd waar heel veel oudere Engelsen zich hebben gevestigd. In de haven liggen daarom waarschijnlijk veel engelse schepen. Wij hebben een leuke plek in de haven waar je kunt genieten van in- en uitvarende schepen.
Zondag is het moederdag. Een moederdag zonder de kinderen. Maar Gerard neemt de honneurs waar en maakt een heerlijk ontbijt klaar waar we van genieten in de zon. De kinderen sturen één voor één een sms met de mededeling dat ze wel aan me denken.
Om 16.00 uur verlaten we Almerimar en gaan op weg voor een nachtelijke tocht naar Cartagene. Een tocht met weinig wind en toch wordt Betty al snel zeeziek. Na het eten maar gauw naar bed. Gerard blijft de hele nacht aan dek en wordt om 7.00 uur afgelost door Betty die weer opgeknapt is. Gerard kan nog een kleine 3 uur slapen voordat we Cartagene binnenlopen. Cartagene ligt tussen hoge heuvels en of bergen in. Ziet er bij aankomst dreigend uit door bunkers en kasteelmuren rondom de baai ingang. Je kunt je zo voorstellen dat deze plaats in de oudheid heel wat aanvallen te verduren heeft gehad.
Om 10.15 uur liggen we aan de kade van een promenade met veel palmbomen. Het is warm en we zetten voor de eerste keer de bimini (zonnedak boven de kuip) op. Zo kunnen we op deze prachtige plaats heerlijk genieten van alles om ons heen, onder het genot van een hapje en een drankje. Het lijkt wel vakantie!
Cartagene is een moderne grote stad met alle winkels die je maar kunt wensen. Er wordt overal gebouwd en verbouwd. Op een rij hoge panden wordt gewoon één pand tussenin weggebroken en een nieuwe komt ervoor in de plaats. Straten die er in onze ogen nog mooi uitzien worden helemaal vernieuwd. De stad krijgt een mooie moderne uitstraling.
Om 17.00 uur gaat het internetcafé open en we gaan onze mail beantwoorden en via skype bellen met thuis. Lekker bijkletsen met alle drie de kinderen en hen even zien via de webcam. Ook Lloyd komt in beeld. Jammer dat we niet even kunnen knuffelen.
Dinsdag varen we van Cartagene naar Ibiza. Ook dit is een nachtelijke oversteek. Bij vertrek is het zonnig weer met weinig wind. Bij de schemer wordt het zwaar bewolkt.
Gelukkig vandaag geen last van zeeziekte dus Betty kan gewoon eten koken tijdens het varen.
De wolken boven ons hoofd worden steeds dikker en als de avond valt kun je geen hand voor ogen zien, zo donker is het. Aan alle kanten zie je bliksemflitsen, voor, achter en opzij. Dit blijft de hele nacht doorgaan. Af en toe wat wel donderslagen maar niet zo veel. Er valt af en toe wat regen, geen heftige buien.
Op de radar zien we een schip op 1 mijl afstand. We zien alleen 2 witte lichten en een rood licht. We zitten te turen en ons af te vragen wat voor schip het zal zijn. Het moet een groot schip zijn. Ineens een enorme bliksemflits. De hele omgeving wordt verlicht en wij zien inderdaad een groot zeeschip aan ons voorbijtrekken.
Eigenlijk is het wel griezelig als er zo zwaar onweer is als je op zee bent. Maar je moet erdoor heen, want je kunt het niet ontvluchten en je kunt het niet voor zijn. Als het licht wordt ziet de boot eruit als een auto die dagelijks op een bouwterrein rondrijdt en niet vaak gewassen wordt. Met de regen is er veel rood zand naar beneden gekomen en dat plakt overal op de boot. De reis verloopt verder voorspoedig en rond de middag komen we aan op Ibiza.
We lopen de haven in met dikke bewolking en regen. Dit is wel het allerlaatste wat we ons van dit vakantie eiland hadden voorgesteld. We krijgen een plaats aan de steiger tussen 2 grote motorjachten. Dit soort boten zie je hier meer als zeiljachten. Van Ibiza hadden we geen bijzondere verwachtingen, alleen dat het er altijd zonnig is, maar het is een erg leuke stad. Omdat het vakantieseizoen nog niet is begonnen is het overal vrij rustig. Zo ook in Ibiza stad. Veel bars en restaurants zijn nog gesloten. Daarom is het misschien wel extra leuk om hier rond te lopen en ervan te genieten.