Hoogtepunt van de reis: St Petersburg!

Dinsdagochtend 6 augustus gaat de wekker om 4.00 uur. We moeten de douane bellen dat we om 5.00 uur willen vertrekken uit Tallinn en de EU zullen verlaten om naar Rusland te gaan. Wij begrijpen uit het antwoord dat ze met een patrouille boot zullen komen. Tijdens het wachten, ontbijten we en maken we de boot klaar voor vertrek. Er komt geen patrouille boot, maar even na 5.00 uur staan er 2 agenten van de border politie op de steiger naast onze boot. Ze klimmen aan boord en ze controleren alle paspoorten en alle bootpapieren. We krijgen een crewlist terug met een stempel dat we uitgeklaard zijn. Om 5.40 uur kunnen eindelijk de trossen los en gaan we beginnen aan onze laatste etappe naar St. Petersburg.

De politie was zeer vriendelijk en we mochten zelfs een foto maken.

Omdat het zo vroeg is, is het nog best fris op zee. Er hangen donkere wolken boven Tallinn. De kant waar wij heengaan ziet er beter uit. Daar is de lucht een stuk lichter. Gelukkig blijven we de buien, op een paar spatjes na, voor. In de middag is het zelfs zonnig. We varen een poos op de genua en de motor. Totdat de wind wegvalt en wij harder dan de wind varen. De genua kan opgerold worden.

Zodra we de grens over varen, hijst Gerard de Russische vlag voor op de boot. De lucht is stralend blauw en uit de wind is het heerlijk vertoeven in de kuip.

Na een warme maaltijd gaan we om beurten slapen. Begin van de nacht trekt de wind aan tot soms 5bft en draait naar voor. Bij tegenwind slaat de boot op het water en dan lig je niet fijn in de voorpunt. Het is behoorlijk koud geworden en we kleden ons zo warm mogelijk aan.

Gerard en Martine tijdens de nacht-shift

Twee uur voor aankomst bij de douanepost in Kronstadt melden we op kanaal 6 dat we eraan komen. Soms lees je verhalen dat je boot begeleid wordt door de Russische kustwacht, maar wij hebben niemand gezien.

Het voordeel van het doorvaren ’s nachts is dat je de zon onder en ook weer op ziet komen! Hier de zonsopkomst op woensdag 7 augustus.
Tijdens het aanleggen staat Gerard meestal aan het roer, terwijl Betty in de weer is met de lijnen. Martine is onder de indruk van het geoliede samenspel. Betty gooit de lijn soepel om de kikker op het land terwijl Gerard de boot stillegt.

9.10 uur, mooi op de afgesproken tijd arriveren we bij de douanepost. We leggen de boot vast aan een drijvend ponton. Onmiddellijk komt er een blonde dame formulieren brengen die we moeten invullen. Wij denken: dat gaat lekker snel!!

De kapitein, Gerard dus, moet op de boot blijven en de andere crewleden moeten met het ingevulde formulier, het paspoort en een crewlist naar de paspoortcontrole. Een dame en een heer van de douane gaan in het bijzijn van Gerard onze boot doorzoeken. Alle kasten en luiken moeten open en overal wordt een filmpje gemaakt. Als dit allemaal klaar is, moet Gerard met alle papieren naar de paspoortcontrole. Vervolgens moeten we wachten op een volgende medewerker die voor de customcontrole is. Die komt na enige tijd, maar hij klimt niet aan boord. Hij laat Gerard via Google translate op zijn telefoon weten dat hij weer mee moet naar kantoor met al zijn bootpapieren.

De aanlegsteiger bestaat uit drie drijvende vlonders, bevestigd aan een lange, hoge kade. Er ligt al een Duitse boot te wachten op de tweede steiger, de eerste steiger ligt erg dichtbij de kant en het is niet zeker of het daar diep genoeg is voor onze boot. Daarom leggen we aan de derde steiger aan. We moeten hier echter wel klauteren, want er is geen loopbrug zoals bij de andere twee steigers.
Niet alleen wij moeten klauteren, maar ook de mensen van de douane. Ons keuken-opstapje komt goed van pas!

Voor de derde keer wordt alles gecheckt en gescand. Dan mogen we om 11.15 uur verder varen naar de haven in St. Petersburg waar we om 14.30 uur aankomen. Het was een lange tocht, maar we zijn aangekomen in St. Petersburg!

We moeten zoeken naar onze plaats in de haven. Plaats nr. 28 is voor ons gereserveerd, maar we kunnen hem niet vinden. We varen wat rond op zoek naar nr. 28. En zien dan de havenmeester zwaaien die gebaart dat hij een plekje heeft. Hij helpt met aanleggen, maar weet niets van een gereserveerde ligplaats en we vragen ons af of we wel in de goede marina terecht gekomen zijn. Gerard appt met onze contactpersoon in Rusland en hij bevestigd dat hij deze plaats voor ons heeft gereserveerd. Hij zegt toe dat hij rond 18.00 uur naar ons toekomt.

Uiteindelijk is de plaats prima. De jachthavens in Rusland zien er nu eenmaal zo uit. Het nummer van de steiger staat er wel, maar is alleen zichtbaar vanaf de kant. Het toiletgebouw is in onze ogen een vieze bende. De stortbak van het toilet is stuk, de deksel ligt op de grond, maar het werkt nog. De douches geven een goede warme waterstraal, maar het gordijn en de wanden zien zwart van de schimmel😖.

Op de afgesproken tijd komt onze Nautical agent Arseny met zijn directeur ons verwelkomen. Ze leggen het programma voor de komende dagen uit. Voor vanavond is er een taxi geregeld die ons naar restaurant Vodka room no 1 in het centrum brengt voor een welkomstdiner. Als we weer terug naar de boot willen kunnen we Arseny appen en dan regelt hij weer een taxi terug naar de haven.

Ons welkomstdiner is in een populair restaurant waar iedere avond ook live-muziek is!

De taxi app van Uber is heel populair in Russia. We krijgen een telefoonkaart met onbeperkt data verkeer. Het eerste wat we doen is deze app installeren. Ongelofelijk wat werkt dat goed!

Donderdag 8 augustus staat onze gids Elena op de afgesproken tijd op ons te wachten. We lopen naar de slagboom waar een busje klaar staat met chauffeur Vladimir. De komende 2 dagen gaan we met deze 2 mensen op stap in St. Petersburg. Elena geeft ons veel informatie over haar prachtige stad. We bezoeken het zomerpaleis Catharine Palace. Veel pracht en praal. Overal goud en prachtige tuinen.

Betty en Gerard voor Catharine Palace

Als we het paleis verlaten zien we pas dat er enorme rijen toeristen staan te wachten om naar binnen te gaan. Elena had toegangskaarten geregeld via de achteringang. Daarom hadden wij geen last van een wachtrij. Dat maakt het voor ons nog leuker.

Betty en Gerard luisteren naar Elena die enorm veel weet te vertellen
Vanaf de galerij genoot Catharina de Grote van haar schitterende bloementuin
Het paleis wordt omringd door een enorme schitterende tuin
Het paleis heeft enorm veel schitterende kamers en indrukwekkende trappenhuizen. We zijn zeer onder de indruk.

Na de lunch gaan we naar het zomerpaleis van Peter de Grote. Ook in dit paleis kijken we onze ogen uit. Wat een rijkdom. Zoveel goud overal is niet normaal.

Om de vloeren te beschermen moeten we in de paleizen papieren sloffen om onze schoenen dragen. Alle toeristen poetsen zo tijdens het slenteren gelijk de vloer.
De stoof is betegeld met echte Russische Delfts blauwe tegels. Peter de Grote was gek op Nederland en gaf zijn tegelmakers opdracht om de bekende blauwe tegels na te maken op zn Russisch.
Het paleis rijst schitterend uit boven één van de vele fonteinen.

Ook hier prachtig aangelegde tuinen en ‘s werelds grootste fontein partijen. Fonteinen die zonder pomp water omhoog spuiten vanwege de hoog gelegen aanvoer (Watertoren effect). Ook hier beelden met veel goud. Een geweldig mooi paleis, maar Peter de Grote verbleef het liefst in een klein Dutch style huis direct aan het water.

Het favoriete verblijf van Peter de Grote: hij verbleef meestal niet in zijn enorme paleis, maar in het ‘tuinhuisje’ dat gebouwd was in ‘Dutch style’.
Wat een luxe manier om dit mooie gebied te verkennen: met een gids en eigen vervoer.

Vrijdag doen we een citytour met het busje en bezoeken we de Hermitage. Een heel indrukwekkend gebouw waar je je ogen uitkijkt. Alleen jammer dat het zo ontzettend druk is. St. Petersburg wordt overspoeld door groepen Chinezen.

Het Winterpaleis. Dit is het eerste van de vijf gebouwen van de Hermitage. De collectie is enorm!

Aan het einde van de dag nemen we afscheid van Elena en Vladimir na 2 gezellige dagen. We hebben heel veel informatie over St. Petersburg.

Het meest indrukwekkende feit is dat de Nazi’s in de tweede Wereldoorlog St. Petersburg nooit veroverd hebben, maar wel heel lang omsingeld. Niemand kon de stad in of uit. Het aantal inwoners is toen van 3 miljoen teruggebracht naar 600.000 mensen die dit hebben overleefd. Elke familie in St. Petersburg is door dit leed getroffen. Vandaar ook de vele oorlogsmonumenten.

Zaterdag nemen we een uber taxi naar het centrum en gaan nu zonder gids de stad verkennen. We kopen wat souvenirs, gaan we met de metro, wat op zich al een belevenis is, naar een vlooienmarkt. De metro in St Petersburg is één van de diepste van de wereld.

We houden onze spullen dicht bij ons, overal wordt constant gewaarschuwd voor zakkenrollers

Aan het einde van de dag komt Arseny wat drinken en de afgelopen dagen te evalueren. Wij hebben hem alleen positieve dingen te melden. We hebben een super leuk verblijf gehad. Hij brengt nog de tickets voor de rondvaart met open verlichte bruggen. Deze tour begint om 1.00 uur ‘s nachts, Voor die tijd gaan we nog een keer eten bij Vodka room no 1, het restaurant waar ons avontuur in St. Petersburg begon.

Om 01.00u begon de boottocht. De bruggen gingen één voor één voor de vele rondvaartboten open. Midden in de nacht kom je dus slecht thuis in St Petersburg, stad gebouwd op eilanden: veel bruggen staan een groot deel van de nacht open.

In de Marina is er nog volop feest, net als de andere avonden. Er zijn zo’n 1 tot 2 bruiloftsfeesten per dag in de Yachtclub, met een decor van de toch wel decadente haven met heel grote motorjachten die volop als achtergrond voor trouwfoto’s gebruikt worden. Er landen zelfs helicopters om vips af te zetten voor de regatta die er tijdens ons verblijf georganiseerd was. Betere Marina’s zijn er nog niet in St Petersburg.

De haven bij nacht met uitzicht op het stadion dat speciaal gebouwd is voor de Fifa World Cup 2018